Aan de voet van Kullaberg ligt het oude vissersplaatsje Mölle. Aan het einde van de negentiende eeuw werd Mölle bekend als de locatie van het eerste openbare uniseks bad in Zweden, waar dames en heren in gestreepte badpakken in zee gingen zwemmen. Dit was een geweldige sensatie die nieuwsgierige en avontuurlijke gasten van overal aantrok, en er was zelfs een trein vanuit Berlijn. Zondige Mölle” werd zo opgericht. Tot op de dag van vandaag is Mölle een populaire toeristenbestemming met een verdrievoudiging van het aantal inwoners in de zomermaanden.

Met zijn romantische terrein is paleis Sofiero een populaire bestemming. Het terrein is misschien het best bekend om hun ongeëvenaarde rododendrons, met maar liefst 5.000 struiken die in de lente tot bloei komen. Het sprookje van Sofiero begon in 1864, toen kroonprins Oskar en zijn vrouw Sophia hier hun zomerresidentie lieten bouwen. In 1905 schonk Oskar, inmiddels koning Oskar ll, het paleis aan zijn kleinzoon prins Gustav Adolf en zijn bruid prinses Margareta als huwelijkscadeau. Dit is het moment waarop de tuinen letterlijk tot bloei kwamen. Prinses Margareta was een enthousiaste en creatieve tuinier, en zij was degene die als eerste het terrein aanlegde waar we tot op de dag van vandaag van kunnen genieten. Ze richtte bloembedden en tuinen in, liet bestrating leggen en was niet bang om haar handen vuil te maken. Elke zomer reisde het kroonprinsechtpaar vanuit Stockholm met hun vier jonge prinsen en prinses Ingrid, die uiteindelijk koningin van Denemarken werd. Toen Margareta in 1920 stierf, zette Gustaf Adolf het werk in de tuin voort, met name met de rododendrons. Het paleis was de zomerresidentie van de Zweedse koninklijke familie tot 1973, toen het werd geschonken aan de stad Helsingborg. Dit kleine paleis, dat als een juweel tussen de uitgestrekte grasvelden ligt, is de thuisbasis van een restaurant waar het eten wordt bereid door enkele van de beste chef-koks van Zweden. Er is ook een café met uitzicht op de Øresund Sont en Denemarken.

Djemaa el Fna, het bruisende epicentrum van de medina van Marrakesh, is een overvloed aan kleuren, geluiden en geuren, vooral bij zonsondergang. Hoewel het plein zijn oorsprong heeft verloren als dagelijkse voedselmarkt voor berghandelaren, blijven de drukte en energie voelbaar. Overdag bieden verkopers verfrissende vruchtensappen aan, maar het is pas in de schemering wanneer de plek echt verandert. Straattheater, of 'halqa', is hier al sinds de 11e eeuw een steunpilaar, en de traditie wordt ook in de moderne tijd voortgezet. Terwijl de zon onder de horizon zakt, ontvouwen zich eetkraampjes die verleidelijke geuren aan de lucht toevoegen. Muzikanten stemmen hun instrumenten af, slangenbezweerders betoveren zowel slangen als toeristen, en het spektakel mondt uit in een nachtelijke viering van het leven en de cultuur van Marrakesh.