Η Χερσόνησος είναι ο παράδεισος της νυχτερινής ζωής στην Κρήτη. Εδώ υπάρχουν εκατοντάδες μπαρ, μεγάλα ξενοδοχεία και ωραία εστιατόρια. Υπάρχουν επίσης πολύ ωραίες παραλίες, με κορυφαίες τα "λιμανάκια", μια σειρά διαδοχικών ορμίσκων. Οι μικροί αυτοί παράδεισοι είναι ό,τι καλύτερο για όσους αγαπούν τον ήλιο, τη θάλασσα και τη διασκέδαση και βρίσκονται σε απόσταση μίας ώρας από το κέντρο του Ηρακλείου. Μπορείτε να πάτε με λεωφορείο: το εισιτήριο κοστίζει €2,30 και αναχωρεί από τον κεντρικό σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, κοντά στο λιμάνι. Οδός Κουντουριώτη, περιοχή Λιμένος.

Το μεγαλύτερο πολιτιστικό ίδρυμα της Πορτογαλίας ιδρύθηκε το 1955, όταν ο Calouste Gulbenkian, ο αρμένιος εκατομμυριούχος των πετρελαίων δώρισε την περιουσία του στη χώρα που τον φιλοξένησε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το μουσείο που στεγάζει τις εκτενείς συλλογές, κατασκευασμένο το 1969, είναι μέρος ενός ευρύτερου συμπλέγματος που περιλαμβάνει αίθουσες συναυλιών, ένα πάρκο, εστιατόρια και ένα μουσείο σύγχρονης τέχνης.

Η μεγαλύτερη πόλη της Κρήτης και πρωτεύουσα του νησιού έχει ιστορία χιλιάδων ετών και διατηρεί μέχρι σήμερα το μεταμινωικό της όνομα «Ηράκλειον». Σήμερα το Ηράκλειο είναι μια μεγάλη και σύγχρονη πόλη, κοσμοπολίτικη και ζωντανή καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, ένα σημαντικό οικονομικό κέντρο, με πλούσια πολιτιστική ζωή. Όπως σε κάθε μεγάλη πόλη, εκτός από τα μουσεία, τα αξιοθέατα και τα άλλα τουριστικά θέλγητρα, αξίζει να μπει κανείς στους ρυθμούς του Ηρακλείου, να περπατήσει ανέμελα στους πεζόδρομους του ιστορικού κέντρου, να χαθεί στα σοκάκια της παλιάς πόλης, να ξαποστάσει στα καφέ και τα ρακάδικα που αποτελούν μέρος της κουλτούρας των Ηρακλειωτών. Τα τελευταία χρόνια η πεζοδρόμηση πολλών δρόμων στο κέντρο ένωσε τα σημαντικότερα μνημεία του Ηρακλείου και πλέον μπορεί να περιηγηθεί κανείς αποφεύγοντας τη βουή των αυτοκινήτων. Με την ανάπτυξη του σύγχρονου παραλιακού μετώπου, το Ηράκλειο αρχίζει ξανά να στρέφει το πρόσωπο του προς την θάλασσα. Επιπλέον, την διάρκεια του καλοκαιριού, αξίζει να βρεθείτε στις πολυάριθμες πολιτιστικές εκδηλώσεις που φιλοξενούνται μέσα στην τάφρο των ενετικών τειχών (Κηποθέατρα Ν. Καζαντζάκη, Μ. Χατζιδάκι) ή στις προσφάτως ανακαινισμένες πύλες και στοές που μετατρέπονται σε φεστιβαλικούς και εκθεσιακούς χώρους.