Η Ιεράπετρα είναι η νοτιότερη πόλη της Κρήτης έχει μακραίωνη ιστορία και συνδυάζει τις υποδομές ενός τουριστικού θέρετρου, με εύκολη πρόσβαση στις παρθένες παραλίες και τα σημαντικά οικοσυστήματα της γύρω περιοχής. Σήμερα η Ιεράπετρα είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Κρήτης και η νοτιότερη του νησιού και της Ελλάδας γενικότερα. Είναι μια πόλη με υψηλό κατά κεφαλήν εισόδημα (ένα από τα μεγαλύτερα σε όλη τη χώρα) και αποτελεί το κυριότερο εμπορικό κέντρο του νομού για εξαγωγές αγροτικών προϊόντων προς την Ευρώπη. Η οικονομική ακμή της οφείλεται τόσο στον τουρισμό όσο και στην παραγωγή πρώιμων κηπευτικών που καλλιεργούνται στα πολλά θερμοκήπια της περιοχής. Χωρίς υπερβολή, η Ιεράπετρα είναι μια πόλη που σφύζει από ζωή σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Σύμβολο της είναι βέβαια το φρούριο Καλές και επίκεντρο της ζωής ο παραλιακός δρόμος με τις καφετέριες, τις ταβέρνες και τα εστιατόρια που ειδικά το καλοκαίρι συγκεντρώνουν ντόπιους και επισκέπτες.

Η μεγαλύτερη πόλη της Κρήτης και πρωτεύουσα του νησιού έχει ιστορία χιλιάδων ετών και διατηρεί μέχρι σήμερα το μεταμινωικό της όνομα «Ηράκλειον». Σήμερα το Ηράκλειο είναι μια μεγάλη και σύγχρονη πόλη, κοσμοπολίτικη και ζωντανή καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, ένα σημαντικό οικονομικό κέντρο, με πλούσια πολιτιστική ζωή. Όπως σε κάθε μεγάλη πόλη, εκτός από τα μουσεία, τα αξιοθέατα και τα άλλα τουριστικά θέλγητρα, αξίζει να μπει κανείς στους ρυθμούς του Ηρακλείου, να περπατήσει ανέμελα στους πεζόδρομους του ιστορικού κέντρου, να χαθεί στα σοκάκια της παλιάς πόλης, να ξαποστάσει στα καφέ και τα ρακάδικα που αποτελούν μέρος της κουλτούρας των Ηρακλειωτών. Τα τελευταία χρόνια η πεζοδρόμηση πολλών δρόμων στο κέντρο ένωσε τα σημαντικότερα μνημεία του Ηρακλείου και πλέον μπορεί να περιηγηθεί κανείς αποφεύγοντας τη βουή των αυτοκινήτων. Με την ανάπτυξη του σύγχρονου παραλιακού μετώπου, το Ηράκλειο αρχίζει ξανά να στρέφει το πρόσωπο του προς την θάλασσα. Επιπλέον, την διάρκεια του καλοκαιριού, αξίζει να βρεθείτε στις πολυάριθμες πολιτιστικές εκδηλώσεις που φιλοξενούνται μέσα στην τάφρο των ενετικών τειχών (Κηποθέατρα Ν. Καζαντζάκη, Μ. Χατζιδάκι) ή στις προσφάτως ανακαινισμένες πύλες και στοές που μετατρέπονται σε φεστιβαλικούς και εκθεσιακούς χώρους.

Την κατασκευή του κάστρου ξεκίνησε ο Roger II (1139), αλλά το κτίσμα καταστράφηκε δύο φορές από τους κατοίκους του Bari που ήθελαν να αποτινάξουν τον τυραννικό ζυγό των Νορμανδών. Ο Frederick II το ξαναέχτισε σχεδόν εκ του μηδενός μεταξύ 1233 και 1240.

Η βασιλική ανεγέρθηκε στο διάστημα 1087 - 1197. Εκεί φυλάσσονταν ανέκαθεν τα λείψανα του Αγίου Νικολάου (San Nicola ή Santa Klaus). Είναι και καθολική και ορθόδοξη εκκλησία και αυτός είναι ένας λόγος που δέχεται πολλούς πιστούς προσκυνητές από όλον τον κόσμο στη γιορτή του αγίου.