Dit museum omvat drie verschillende afdelingen: Road Transport Hall of Fame, Kenworth Museum en Old Ghan Road. Ze zetten zich allemaal in voor een nostalgische reis door de transportgeschiedenis van Australië. Terwijl de originele rijtuigen van de historische Ghan-spoorlijn te zien zijn, kun je ook genieten van een traditionele ochtend- of middagthee in een smalspoorlocomotief.

Ervaar Alice Springs van bovenaf met Outback ballonvaarten, en je vliegt net op tijd voor zonsopgang hoog over de prachtige landschappen rondom dit gebied. Eén ballon kan 2-24 passagiers vervoeren, dus je kunt zowel met een hele groep als met een klein gezin meedoen, en goede weersomstandigheden maken van je vlucht een onvergetelijke ervaring.

Chania, of "Venetië van het Oosten", is de tweede grootste stad van Kreta, gebouwd op de plaats van het oude Kydonia. Chania, één van de meest pittoreske steden van Griekenland, ademt artistieke invloeden uit de verschillende culturen die er doorheen zijn gekomen. Historische gebouwen zijn gerenoveerd en bieden nu plek aan musea en culturele centra. In het voormalige Venetiaanse klooster van Sint Franciscus is nu het Archeologisch Museum van Chania gevestigd.

De begijnhoven in Vlaanderen en Nederland zijn steevast oases van rust en stilte, waar je nog steeds elk moment een begijntje prevelend voor haar deur verwacht. In Gent werden twee van de drie begijnhoven opgenomen op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Hoewel het Oud Begijnhof Sint-Elisabeth, in de Begijnhofdries in Gent, niet meer ommuurd is en dus gewoon deel uitmaakt van de stad, blijft de sfeer er uniek. Vandaag staat het Oud Begijnhof Sint-Elisabeth bekend als ‘holy corner’, een oord van verdraagzaamheid, want er zijn niet minder dan drie verschillende kerken gevestigd: een rooms-katholieke, een orthodoxe en een protestantse. Van bleekweide tot boomgaard, een kleurrijke halte Dit open begijnhof groeide in de 13de eeuw uit tot wat je een begijnhofstad kunt noemen, met een kerk, het huis van de ‘grootjuffer’, een infirmerie, een kapel, meer dan honderd begijnenhuizen, een bleekweide (grasvlakte om linnen te bleken) en een boomgaard. Na de Franse Revolutie en de toenemende industrialisering, verhuisden de bewoners in 1873 naar hun nieuwe begijnhof in Sint-Amandsberg.