Dit museum toont met trots één van de belangrijkste diocesane collecties van Calabrië, van de 15e tot de 20e eeuw. De opmerkelijke reeks kunstwerken en artefacten, gemaakt door lokale ambachtslieden, biedt inzicht in het artistieke erfgoed van de regio. Tot de hoogtepunten behoren de schilderijen van Francesco Colelli, die de essentie vastleggen van een transformerend tijdperk van 1762 tot 1782.

Het is een technisch wonder, de steilste stoomtrein ter wereld. Dit is de West Coast Wilderness Railway in Tasmanië, en het is 28 ton bijzonder. Tegenwoordig worden passagiers vervoerd door dezelfde locomotieven die in 1896 vanuit Queenstown begonnen te rijden. Ze maken een comfortabele tocht van 16 kilometer door de wildernis, bergopwaarts door spectaculaire landschappen en naar een plaats genaamd Dubbill Barrill, waar ze stoppen om goud te zoeken en bezienswaardigheden te bekijken. Deze locomotieven werden oorspronkelijk gebouwd om kopererts te verplaatsen voor de Mount Lyell Mining and Railway Company, waardoor de diepe rijkdommen van de mijn uit een enorme afzetting in Queenstown naar de haven van Strahan en van daaruit naar de wereld werden gebracht. En elke passagier wordt begroet door één van de originele werkpaarden van de lijn en een stoomlocomotief van 28 ton die klaar is om te rijden, en gegarandeerd een glimlach zal toveren.

Van de 13de tot en met de 15de eeuw was Brugge hét handelsknooppunt van Noordwest-Europa. De Spaanse handelaars vestigden zich aan de Spaanse Loskaai en in de Spanjaardstraat, de oosterlingen of Duitsers aan het Oosterlingenplein. In dit voormalige Hanzekwartier vergaap je je aan de huizen van die internationale kooplui en handelsnaties. Hier snuif je nog de sfeer van toen.

De Hondsbossen-Bemortel zijn een restant van het middeleeuwse Waverwoud. Het was een wild niemandsland dat bestond uit moerassige ruigten en bossen. Vanaf de 11de eeuw werd het ingepalmd door landbouwers. Vlakbij het dorp Sint-Katelijne-Waver bleven zo de Hondsbossen-Bemortel als woest gebied gespaard. De bossen vormden een gemeenschapsbezit. Iedereen ging er sprokkelen, zoden steken, strooisel rijven, loof en gras snijden. In tijden van hongersnood of oorlog gingen vaak alle bomen en struiken tegen de vlakte. Dit rommelige beheer zorgde voor een grote verscheidenheid aan natuur. De Hondsbossen kan je ontdekken aan de hand van een prachtige Rode wandeling.