De begijnhoven in Vlaanderen en Nederland zijn steevast oases van rust en stilte, waar je nog steeds elk moment een begijntje prevelend voor haar deur verwacht. In Gent werden twee van de drie begijnhoven opgenomen op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Hoewel het Oud Begijnhof Sint-Elisabeth, in de Begijnhofdries in Gent, niet meer ommuurd is en dus gewoon deel uitmaakt van de stad, blijft de sfeer er uniek. Vandaag staat het Oud Begijnhof Sint-Elisabeth bekend als ‘holy corner’, een oord van verdraagzaamheid, want er zijn niet minder dan drie verschillende kerken gevestigd: een rooms-katholieke, een orthodoxe en een protestantse. Van bleekweide tot boomgaard, een kleurrijke halte Dit open begijnhof groeide in de 13de eeuw uit tot wat je een begijnhofstad kunt noemen, met een kerk, het huis van de ‘grootjuffer’, een infirmerie, een kapel, meer dan honderd begijnenhuizen, een bleekweide (grasvlakte om linnen te bleken) en een boomgaard. Na de Franse Revolutie en de toenemende industrialisering, verhuisden de bewoners in 1873 naar hun nieuwe begijnhof in Sint-Amandsberg.

Als je naar de magische skyline van de binnenstad tuurt, kan je het niet missen. Het belfort is de middelste toren van de beroemde torenrij, tussen de Sint-Baafskathedraal en de Sint-Niklaaskerk. Een vurige draak, het trotse symbool en de mascotte van Gent, bewaakt het historische hart van Gent. Het Belfort van Gent symboliseert de stedelijke welvaart en onafhankelijkheid van de stad. De Lakenhalle, tegen het belfort aangebouwd, is gefinaliseerd in 1907. De zwierige Brabantse gotiek van de Lakenhalle verheerlijkt de nijverheid waaraan Gent zoveel te danken heeft. Op de hoek van de Lakenhalle ontdek je een oude cipierswoning. Het Gentse Belfort, erkend als UNESCO Werelderfgoed, is je bezoek waard. In 1402 werden de stadsprivileges bewaard in een koffer in het secreet van het belfort. De draak, die sinds 1377 op de toren staat, hield niet alleen de stad in de gaten, maar was ook de symbolische schattenbewaker van het belfort. Het belfort droeg ook trots de stormklok, de ‘Grote Triomfante’. Vandaag vind je ‘Klokke Roeland’, de koosnaam van de Gentenaars, zusterlijk aan de zijde van het Gentse Belfort op het Emile Braunplein. Tot 1442 diende de Sint-Niklaaskerk als eerste uitkijktoren. Na 1442 namen de torenwachters hun intrek in het afgewerkte belfort. Samen met de klokkenluiders deden deze wachters, het korps der 'stadswakende mannen', dienst tot 1869. Vooral brand vormde het grootste gevaar in Gent. Doen! Beklim de trap. Luister naar de briljanten klank van de beiaard én geniet van het uitzicht op levendig Gent. Er is een lift vanaf de eerste verdieping. De charme van het overzicht op Gent laat je vast niet onberoerd. Het belfort is echter niet toegankelijk voor minder mobiele bezoekers. De Mammelokker, legende achter tralies In 1741 werd tussen het belfort en de lakenhalle een gebouw opgetrokken, de ingang van de stadsgevangenis. Boven de ingangsdeur zie je een reliëf. Dit reliëf vertelt een oude Romeinse legende over een man, Simon, die tot de hongerdood veroordeeld wordt. Hij overleefde deze straf, doordat zijn dochter hem elke dag de borst kwam geven. 'Mamme' betekent 'borst' en 'lokken' 'zuigen'.

Direct naast het Letse operagebouw ligt de Vermane tuin, een prachtig en rustig toevluchtsoord weg van de drukke geplaveide straten van de stad. Met zijn pittoreske bruggetjes en weelderig groen is het park op elk moment van de dag een leuke plek om te bezoeken. Maak een boottocht over het kanaal, bekijk de vele standbeelden binnen of bezoek het charmante theehuis.

Monasterace Marina is een kustplaats, gelegen op ongeveer 90 km van Lamezia Terme. Het was vroeger bekend als “Kaulon”, een kolonie van Magna Graecia. Het is een bezoek waard, vooral voor de overblijfselen van de Griekse nederzetting, waaronder een tempel en enkele Helleense huizen, en voor het archeologisch museum.