Djemaa el Fna, het bruisende epicentrum van de medina van Marrakesh, is een overvloed aan kleuren, geluiden en geuren, vooral bij zonsondergang. Hoewel het plein zijn oorsprong heeft verloren als dagelijkse voedselmarkt voor berghandelaren, blijven de drukte en energie voelbaar. Overdag bieden verkopers verfrissende vruchtensappen aan, maar het is pas in de schemering wanneer de plek echt verandert. Straattheater, of 'halqa', is hier al sinds de 11e eeuw een steunpilaar, en de traditie wordt ook in de moderne tijd voortgezet. Terwijl de zon onder de horizon zakt, ontvouwen zich eetkraampjes die verleidelijke geuren aan de lucht toevoegen. Muzikanten stemmen hun instrumenten af, slangenbezweerders betoveren zowel slangen als toeristen, en het spektakel mondt uit in een nachtelijke viering van het leven en de cultuur van Marrakesh.

Het Stedelijk Museum van Faro herbergt de diverse archeologische vondsten uit de regio. De tuinen zijn gevestigd in een voormalig klooster en dateren uit 1540, met kloosters van twee verdiepingen in het hart van het museum. Eén van de meest opmerkelijke voorwerpen is een Romeins vloermozaïek uit de 4e eeuw, gedetailleerd met het hoofd van de Romeinse god Neptunus.

De iconische muren van Marrakesh, die zich over 12 km uitstrekken, zijn eerder een statement van esthetische grootsheid dan een verdedigingsfort. Oorspronkelijk gebouwd in het begin van de 12e eeuw door de Almoravid-oprichters van de stad, hebben de muren verschillende uitbreidingen ondergaan, waaronder de opmerkelijke toevoeging van de Kasbah in het zuiden en latere uitbreidingen naar de noordelijke districten. Deze muren vormen een idyllisch decor voor romantische intermezzo's, vooral als de schemering over de stad valt. Voor degenen die meer willen ontdekken, zijn er caleches, traditionele paardenkarren, beschikbaar voor ontspannen tochten rond de medina en de vestingmuren.