Met zijn romantische terrein is paleis Sofiero een populaire bestemming. Het terrein is misschien het best bekend om hun ongeëvenaarde rododendrons, met maar liefst 5.000 struiken die in de lente tot bloei komen. Het sprookje van Sofiero begon in 1864, toen kroonprins Oskar en zijn vrouw Sophia hier hun zomerresidentie lieten bouwen. In 1905 schonk Oskar, inmiddels koning Oskar ll, het paleis aan zijn kleinzoon prins Gustav Adolf en zijn bruid prinses Margareta als huwelijkscadeau. Dit is het moment waarop de tuinen letterlijk tot bloei kwamen. Prinses Margareta was een enthousiaste en creatieve tuinier, en zij was degene die als eerste het terrein aanlegde waar we tot op de dag van vandaag van kunnen genieten. Ze richtte bloembedden en tuinen in, liet bestrating leggen en was niet bang om haar handen vuil te maken. Elke zomer reisde het kroonprinsechtpaar vanuit Stockholm met hun vier jonge prinsen en prinses Ingrid, die uiteindelijk koningin van Denemarken werd. Toen Margareta in 1920 stierf, zette Gustaf Adolf het werk in de tuin voort, met name met de rododendrons. Het paleis was de zomerresidentie van de Zweedse koninklijke familie tot 1973, toen het werd geschonken aan de stad Helsingborg. Dit kleine paleis, dat als een juweel tussen de uitgestrekte grasvelden ligt, is de thuisbasis van een restaurant waar het eten wordt bereid door enkele van de beste chef-koks van Zweden. Er is ook een café met uitzicht op de Øresund Sont en Denemarken.

In de Romeinse tijd was de Cardo de hoofdstraat van Jeruzalem, en het moet een prachtig uitzicht zijn geweest: omzoomd door zuilen die als overdekte arcades boven voetgangers met elkaar verbonden waren, was de straat 22 meter breed en wemelde het van koetsen en vee. De straat is herontdekt en gedeeltelijk gerestaureerd door archeologen in 1975. Tijdens een wandeling zie je muurresten van de Eerste en Tweede Tempel, zuilen en typische stenen trottoirs. In het noorden is er een authentieke bazaar die dateert uit de tijd van de kruistochten.

Deze prachtige, witte kalkstenen kerk werd gebouwd tussen 1087 en 1197 en heeft altijd de overblijfselen van San Nicola (die ook bekend staat als Santa Klaus) bewaard. Het is zowel een katholieke als een orthodoxe kerk en mede daarom is het een jaarlijks bedevaartsoord voor veel mensen van over de hele wereld.

Dit unieke middeleeuwse herenhuis ligt op 70 kilometer van het centrum van Bari, op de top van een heuvel in de Apulische Murgia, 540 meter boven zeeniveau en 18 kilometer van Andria. Het werd gebouwd door koning Frederik II tussen 1229 en 1249 en is tegenwoordig een nationaal monument en één van de best bewaarde middeleeuwse kastelen in Zuid-Italië. In 1996 werd Castel del Monte door UNESCO uitgeroepen tot werelderfgoed.