De Saaditombes vormen een weelderig eerbetoon aan de Saadiaanse dynastie. Het stamt uit de 16e eeuw en werd door sultan Ahmad al-Mansur ontworpen als een monumentaal eerbetoon aan zijn afkomst. De graven bevinden zich in de oude Kasbah-moskee en zijn verdeeld in meerdere delen, elk met een verzameling kamers versierd met sierlijk stucwerk en levendige tegels. De architecturale flair van de Saadische graven is ronduit betoverend. Van plafonds versierd met caleidoscopische tegels tot muren die zijn geëtst met ingewikkelde islamitische motieven, elk element draagt bij aan de majestueuze ambiance. Koepelvormige kamers dragen verder bij aan de grandiositeit, met complexe geometrische en arabeske patronen.

De Amersfoortse Muurhuizen zijn gebouwd op de funderingen van de eerste stadsmuur. In 1380 zorgde de economische bloei ervoor dat Amersfoort groter werd en moest er een nieuwe stadsmuur gebouwd worden. Met de stenen van de eerste muur zijn toen de huizen op de fundering van die muur gebouwd. De gebouwen zijn allemaal gebouwd in verschillende periodes, waardoor het uniek is om langs de Muurhuizen te lopen. Loop een 'rondje muurhuizen' en ontdek prachtige gebouwen zoals onder andere de Kamperbinnenpoort, vroeger één van de hoofdpoorten van de stad.

Dit populaire uitkijkpunt biedt een prachtig uitzicht over het standbeeld Christus de Verlosser en de Suikerbroodberg. Gezien de nabijheid van de stad, fotograferen veel fotografen liever vanaf hier dan naar de top van Corcovado te klimmen. De twee plaatsen zijn echter heel dichtbij en gemakkelijk op dezelfde dag te bezoeken.

Gebouwd in de 16e eeuw in opdracht van Sultan Ahmad al-Mansur van de Saadiaanse dynastie, werd El-Badipaleis, het “Onvergelijkbare Paleis”, ooit geprezen als een wonder van zijn tijd. Het paleis bestond oorspronkelijk uit 360 kamers, een grote binnenplaats en een zwembad van 90 meter lang en was een monument voor de rijkdom en invloed van de sultan. Het is versierd met een uitgebreide selectie van materialen die wereldwijd afkomstig zijn, van Italiaans marmer tot Malinees goud. Het paleis was bedoeld als een weelderige ruimte voor grootse recepties en ceremonies. Na de dood van al-Mansur in 1603 werd het paleis echter verlaten en is het geleidelijk aan in verval geraakt, vooral tijdens de afnemende jaren van de Saadiaanse heerschappij. Veel van zijn kostbare elementen, met name het marmer, werden en hergebruikt in verschillende Marokkaanse bouwwerken. Tegenwoordig is El Badi een belangrijke bezienswaardigheid in Marrakesh, waar verschillende tentoonstellingen worden gehouden en zelfs de Minbar van de Kutubiyya Moskee wordt tentoongesteld. Hoewel het paleis grotendeels in puin ligt, fluistert het nog steeds verhalen over een vervlogen tijdperk van rijkdom en grootsheid.