Gebouwd in de 16e eeuw in opdracht van Sultan Ahmad al-Mansur van de Saadiaanse dynastie, werd El-Badipaleis, het “Onvergelijkbare Paleis”, ooit geprezen als een wonder van zijn tijd. Het paleis bestond oorspronkelijk uit 360 kamers, een grote binnenplaats en een zwembad van 90 meter lang en was een monument voor de rijkdom en invloed van de sultan. Het is versierd met een uitgebreide selectie van materialen die wereldwijd afkomstig zijn, van Italiaans marmer tot Malinees goud. Het paleis was bedoeld als een weelderige ruimte voor grootse recepties en ceremonies. Na de dood van al-Mansur in 1603 werd het paleis echter verlaten en is het geleidelijk aan in verval geraakt, vooral tijdens de afnemende jaren van de Saadiaanse heerschappij. Veel van zijn kostbare elementen, met name het marmer, werden en hergebruikt in verschillende Marokkaanse bouwwerken. Tegenwoordig is El Badi een belangrijke bezienswaardigheid in Marrakesh, waar verschillende tentoonstellingen worden gehouden en zelfs de Minbar van de Kutubiyya Moskee wordt tentoongesteld. Hoewel het paleis grotendeels in puin ligt, fluistert het nog steeds verhalen over een vervlogen tijdperk van rijkdom en grootsheid.

Ali Ben Youssef Madrasa is een oude koranschool, gebouwd in de 14e eeuw. Het bood op zijn hoogtepunt onderdak aan wel 900 studenten en het was één van de grootste theologische scholen in Noord-Afrika. Het werd in de jaren zestig gesloten, maar werd in 1982 opnieuw geopend voor het publiek. Hoewel het gebouw er van buiten bescheiden uitziet, zal de binnenkant je verbazen met zijn ingewikkelde schoonheid.

Side is gelegen tussen Antalya en Alanya. Het is doordrenkt van romantische legendes, met claims over een rendez-vous tussen Cleopatra en Marcus Antonius. Hier vind je geschiedenis letterlijk onder je voeten, met overal ruïnes. Het oude theater, dat plaats biedt aan 25.000 toeschouwers, is versterkt door stevige muren en ligt op een vlak stuk land. Naast het theater is een opvallend Romeins bad omgebouwd tot archeologisch museum.

De iconische muren van Marrakesh, die zich over 12 km uitstrekken, zijn eerder een statement van esthetische grootsheid dan een verdedigingsfort. Oorspronkelijk gebouwd in het begin van de 12e eeuw door de Almoravid-oprichters van de stad, hebben de muren verschillende uitbreidingen ondergaan, waaronder de opmerkelijke toevoeging van de Kasbah in het zuiden en latere uitbreidingen naar de noordelijke districten. Deze muren vormen een idyllisch decor voor romantische intermezzo's, vooral als de schemering over de stad valt. Voor degenen die meer willen ontdekken, zijn er caleches, traditionele paardenkarren, beschikbaar voor ontspannen tochten rond de medina en de vestingmuren.