De begijnhoven in Vlaanderen en Nederland zijn steevast oases van rust en stilte, waar je nog steeds elk moment een begijntje prevelend voor haar deur verwacht. In Gent werden twee van de drie begijnhoven opgenomen op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Hoewel het Oud Begijnhof Sint-Elisabeth, in de Begijnhofdries in Gent, niet meer ommuurd is en dus gewoon deel uitmaakt van de stad, blijft de sfeer er uniek. Vandaag staat het Oud Begijnhof Sint-Elisabeth bekend als ‘holy corner’, een oord van verdraagzaamheid, want er zijn niet minder dan drie verschillende kerken gevestigd: een rooms-katholieke, een orthodoxe en een protestantse. Van bleekweide tot boomgaard, een kleurrijke halte Dit open begijnhof groeide in de 13de eeuw uit tot wat je een begijnhofstad kunt noemen, met een kerk, het huis van de ‘grootjuffer’, een infirmerie, een kapel, meer dan honderd begijnenhuizen, een bleekweide (grasvlakte om linnen te bleken) en een boomgaard. Na de Franse Revolutie en de toenemende industrialisering, verhuisden de bewoners in 1873 naar hun nieuwe begijnhof in Sint-Amandsberg.

De bedevaartskerk van Maria van Loreto is het grootste bedevaartsoord in West-Kroatië. De oprichting ervan houdt naar verluidt verband met het wonderbaarlijke transport van de Nazareth Barn en het verblijf op Trsat (1291–1294). Kort na de verhuizing van het huis van de Moeder Gods naar Loreto bouwde prins Nikola I van Krk de eerste kleine kerk op de plek waar de schuur stond op Trsat.

De Basiliek van het Nationaal Heiligdom van de Onbevlekte Ontvangenis is de grootste rooms-katholieke kerk in de Verenigde Staten van Amerika. Dit gebouw is een prachtig gebouw dat gratis rondleidingen biedt voor bezoekers. Van alle kerken in de wereld is deze basiliek één van de grootste.