Bekijk een voorproefje van een dag uit het leven van een local door één van de meest typische en gemakkelijk toegankelijke wandelroutes in de regio te volgen. Met een hoogte van ongeveer 673 meter (2.208 voet) is Pagasarri één van de kleinere bergen die Bilbao omringen en de meeste lokale bewoners zullen deze wandeling minstens één keer eerder hebben geprobeerd. Er zijn bussen vanuit het stadscentrum, met een paar verschillende routes vanaf het gebied van Zabalburu of van Peñascal, aan de rand van de stad. Op de top van de berg is zelfs een bar die 'bokatas' verkoopt, de typische no-nonsense baguettebroodjes gevuld met je lokale delicatesse naar keuze, van tortilla de patata tot txistorra of chorizo. Als je de top van Pagasarri hebt bereikt, ben je al halverwege Ganekogorta, een top op 998 meter (3.274 voet) die iets verder weg is.

Castello della Zisa is een 12e-eeuws kasteel gebouwd voor koning Willem I van Sicilië. De naam is afgeleid van het Arabische woord “al-Aziz”, wat prachtig betekent. Het oorspronkelijke Normandische gebouw onderging in de loop der jaren enkele veranderingen, vooral met de versieringen die tijdens de barok zijn toegevoegd. De islamitische inspiratie voor de architectuur is duidelijk zichtbaar in de versieringen van de vestibule, waar Arabische gewelven en zuilen worden afgewisseld door barokke fresco's en marmeren decoraties. Tegenwoordig herbergt het kasteel een museum voor islamitische kunst.

De begijnhoven in Vlaanderen en Nederland zijn steevast oases van rust en stilte, waar je nog steeds elk moment een begijntje prevelend voor haar deur verwacht. In Gent werden twee van de drie begijnhoven opgenomen op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Hoewel het Oud Begijnhof Sint-Elisabeth, in de Begijnhofdries in Gent, niet meer ommuurd is en dus gewoon deel uitmaakt van de stad, blijft de sfeer er uniek. Vandaag staat het Oud Begijnhof Sint-Elisabeth bekend als ‘holy corner’, een oord van verdraagzaamheid, want er zijn niet minder dan drie verschillende kerken gevestigd: een rooms-katholieke, een orthodoxe en een protestantse. Van bleekweide tot boomgaard, een kleurrijke halte Dit open begijnhof groeide in de 13de eeuw uit tot wat je een begijnhofstad kunt noemen, met een kerk, het huis van de ‘grootjuffer’, een infirmerie, een kapel, meer dan honderd begijnenhuizen, een bleekweide (grasvlakte om linnen te bleken) en een boomgaard. Na de Franse Revolutie en de toenemende industrialisering, verhuisden de bewoners in 1873 naar hun nieuwe begijnhof in Sint-Amandsberg.