Een plein vol folklore. Van de Gentse Feesten in de zomer, tot de wekelijkse brocantemarkt. Er is altijd leven in de brouwerij. In het weekend een echte trekpleister voor liefhebbers van snuisterijen. En vanaf midden juli het epicentrum van Feest met de grote F. Het moederpodium van de Gentse Feesten aan de Sint-Jacobskerk doet de hele binnenstad daveren! De Gentse Feesten Bij Sint-Jacobs, het volkse plein rond de statige Sint-Jacobskerk, is al tientallen jaren hét middelpunt van de Gentse Feesten. Hier, bij Café Trefpunt, werden de feesten in 1969 onder impuls van volkszanger Walter De Buck nieuw leven ingeblazen. Het was de wedergeboorte van een oude Gentse traditie. Wat begon als een klein kunstenaarsgelag rond Sint-Jacobs werd met de steun van het stadsbestuur uitgebouwd tot een evenement dat de hele Gentse binnenstad vult. Het tien dagen durende non-stopfeest vol folklore, straat- en poppentheater en muziekoptredens groeide inmiddels uit tot één van de grootste volksfeesten van Europa! Voor en na de Gentse Feesten is de volkse sfeer nooit helemaal weg op Bij Sint-Jacobs. Want elke vrijdag-, zaterdag- én zondagmorgen wordt het levendige plein opnieuw ingepalmd. Door snuisterijen, prullaria, kleine stukken antiek en oude rommel. De brocantemarkt is een vaste waarde. En de markt is zó verankerd dat er zich in de straten rondom de romaanse kerk van Sint-Jacob – naast de gerenommeerde antiekgalerie St-John – verschillende snuffel- en curiositeitenwinkeltjes genesteld hebben. Bij Sint-Jacobs is echt dé place to be voor verzamelaars! In het midden van het plein staat de stoere Sint-Jacobskerk. De ruwe, romaanse burcht van God. De statige bouwstijl uit de 12de eeuw is misschien wel de reden waarom de oude kerk er nog staat. Want ze heeft zware verwoestingen en een Beeldenstorm overleefd. Ze is beschadigd, gehavend en telkens terug hersteld, verbouwd en uitgebreid. Hierdoor is er ook een interessante mengeling aan stijlen ontstaan. Romaans met stukken gotiek en barok. Het is een oprecht merkwaardig stuk religieuze architectuur.

Akrotiri is de belangrijkste archeologische vindplaats van het eiland, de thuisbasis van Minoïsche ruïnes uit de 4e eeuw voor Christus. Toen de vulkaan uitbarstte, moest de hele bevolking vluchten voor Akrotiri, dat werd weggevaagd door de lavastroom. Bewaarde gebouwen en gebruiksvoorwerpen blijven echter een stilstaand beeld van de levensstijl van deze oude mensen.

Dit kleine museum werd opgericht in 1876 en staat bekend als het eerste regionale museum in Rijeka. Het toont het zeeleven van de Adriatische Zee en biedt hoogtepunten zoals het multimediacentrum “Aquarium”, permanente tentoonstellingen van haaien, roggen en ongewervelde zeedieren. Naast het zeeleven is er ook een geologische vleugel.